หลวงปู่เหรียญเล่าเรื่องพญานาค


มีอยู่ครั้งหนึ่ง อาตมาได้เคยเดินท่องธุดงค์ไปกับหลวงปู่ชอบ ฐานสโม และหลวงปู่ขาว อนาลโย กับพระหนุ่มติดตามอีกรูปหนึ่ง ได้ชวนกันไปหาวิเวกตามป่าเขาและถ้ำในเขตอำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ช่วงนั้นสงครามโลกครั้งที่ ๒ เพิ่งจะยุติ สงบลงใหม่ๆ ได้พากันธุดงค์ไปจนพบสถานที่เหมาะสมบนเขาสูงลูกหนึ่ง ที่นั่นอากาศดี สงบ เงียบ ไม่มีอะไรมารบกวน ชาวบ้านก็เอื้อเฟื้อ ศรัทธาดี ส่วนใหญ่เป็นพวกชาวแม้ว ก็ได้ทำการอบรมขี้แนะให้พวกแม้วรู้จักทำบุญกับพระในพระพุทธศาสนา จนพวกนั้นเกิดความเลื่อมใสได้ช่วยกันสร้างกระท่อมให้พระอยู่ รูปละหลังบนดอยสูง
ต่อมาหลวงปู่ขาวกับพระหนุ่มอีกรูปได้ขอแยกไปพักที่สันเขาข้างล่างอีกแห่งหนึ่งด้วยไม่ค่อยสบาย ไม่ถูกกับอากาศ คงเหลือแต่อาตมากับหลวงปู่ชอบ เพียง ๒ รูปเท่านั้น บนดอยสูงนี่ภาวนาดีมาก แต่อากาศหนาวเย็นจัด ตกกลางคืนก็จะมีพวกกายทิพย์ คือเทวดานี่แหละพากันมากราบคารวะขอฟังธรรมกันมาก หลวงปู่ชอบ ท่านมีตาดี จิตดี พวกนั้นถึงพากันมามาก ก็สงเคราะห์ไปเท่าที่สมควร
วันหนึ่งขณะที่อาตมากับหลวงปู่ชอบกำลังเดินจงกรม ภาวนาอยู่ พลันก็เกิดแสงสว่างขึ้นตรงกันข้างหน้าทางจงกรมของหลวงปู่ชอบ แล้วก็ปรากฏเป็นส่วนหัวพญานาคตัวหนึ่งโผล่ขึ้นมาที่ข้างทางเดินจงกรมนั้น ทั้งหลวงปู่ชอบและอาตมาต่างก็หยุดเดินและเพ่งมองดูพญานาคนั้น หลวงปู่ชอบได้ถามไปว่า “มาจากไหน” รู้สึกว่าท่านไม่ค่อยประหลาดใจที่ได้เจอย่างนั้น คงเจอมามากแล้วกระมัง
พญานาคเขาก็กราบเรียนว่า “ข้าพเจ้าอยู่ที่เขาลูกนี้เอง แต่อยู่ตรงเชิงเขา ท่านสังเกตหรือเปล่าล่ะ ว่าตรงเชิงเขาก่อนที่จะขึ้นมาบนดอยสูงนี้มีลำธารสายหนึ่ง ซึ่งลอดทะลุออกมาจากใต้ภูเขาแล้วไหลผ่านเชิงเขา วกวนจนออกสู่ที่นาที่ราบเบื้องล่างโน้น พระคุณท่านคงได้ผ่านลำธารนี้มาหลายครั้งแล้วไม่ใช่หรือ”
หลวงปู่ชอบก็รับคำ พญานาคก็กล่าว่าต่อไปว่า “ลำธารนั้นแหละเป็นทางเดินของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าอยู่ภายในถ้ำลอดภายใต้ภูเขานี้เอง”
อาตมาจึงได้ถามไปว่า “แล้วท่านมีชื่อว่าอะไรล่ะ”
เขาก็ตอบว่า “ข้าพเจ้าชื่อ เทพนาคา ข้าพเจ้ามาขอชื่นชมในการปฏิบัติความดีของพวกพระคุณเจ้า” แล้วก็แสดงให้เห็นตัว อย่างเต็มที่ โดยโผล่หัวที่หงอนสีแดง และมีครีบหลังเป็นแผงยาวตลอดลำตัว ซึ่งมีเกล็ดเป็นสีดำมันเลื่อมลำตัวนั้นก็มีขนาดใหญ่ ยาวทอดไปตามพื้นที่ลาดของไหล่เขา จนไปพาดเขาอีกลูกหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ กัน รู้สึกว่าตัวยาวมาก

 

 

เขาแสดงให้เห็นเต็มตัวสักครู่หนึ่ง แล้วกล่าวต่อว่า “ตั้งแต่ที่พวกพระคุณท่านมาอยู่ ทำให้ข้าพเจ้ามีความสงบเย็นใจมาก ข้าพเจ้าดีใจที่มีพระธุดงค์กรรมฐานผู้ปฏิบัติดีอย่างพระคุณเจ้ามาพักบำเพ็ญภาวนา และยังได้แผ่เมตตาให้สัตว์โลกทั้งปวงเป็นสุขอีก เสียงสวดมนต์และเจริญเมตตานั้นทำให้รู้สึกเย็นอกเย็นใจ มีแต่ความสุขสงบ วันนี้ข้าพเจ้าอดรนทนไม่ได้ จึงมาขอกราบบารมีของพวกท่านสักครั้ง”
พอเขากล่าวจบเขาก็ลาจากไปโดยค่อยๆ จมลงหายไปในพื้นดินนั่นเอง นี้เป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่ง ที่เราได้พบเห็นพญานาค หลวงปู่ชอบท่านได้พบเห็นมาจนชิน ทั้งภูตผีปีศาจ อมนุษย์ทั้งหลาย ตาของท่านก็ดี ท่านพระอาจารย์มั่นยังยอมรับเลย แต่เดี๋ยวนี้ตัวเราจะไปขึ้นเขาเข้าถ้ำอีกก็ไม่ไหวแล้ว
#ที่มา หลวงปู่เล่าเรื่อง
พระสุธรรมคณาจารย์ (หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ)
วัดอรัญญบรรพต อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

cr.เกร็ดธรรมะ ประวัติ พระกรรมฐาน